Κυριακή απόγευμα στη Λίνδο (χωριό της Ρόδου και τουριστικό αξιοθέατο). Λίγα μέτρα μετά την πλατεία μια πινακίδα στο δεξί σου χέρι, πάνω από το "γαϊδουροστάσιο" τραβάει την προσοχή. "Ανάβαση στην Ακρόπολη 5 €. Κάθοδος από την Ακρόπολη 5 €".  Είναι αργά το απόγευμα και τα γαϊδούρια δεν είναι πια εκεί. Η Ακρόπολη είναι ανοιχτή μέχρι λίγο πριν τις τέσσερις, μέχρι εκείνη τη στιγμή δουλεύουν κάτω από τον καυτό ήλιο τα γαΐδουράκια της Λίνδου. Πόσο θεμιτό είναι όμως κάτι τέτοιο; Γιατί να δίνεται η δυνατότητα σε κάθε σουρωμένο Εγγλέζο που βαριέται να ανέβει ως την Ακρόπολη με τα πόδια, να καβαλάει ένα γαϊδούρι και να πηγαίνει; Και γιατί να ανταμείβεται ο άνθρωπος (ιδιοκτήτης) του ζώου για μια υπηρεσία που δεν προσέφερε ο ίδιος, αλλά το ζώο που εκμεταλλεύεται χωρίς τη θέληση του; Αυτά τα ερωτήματα είναι και θα παραμείνουν αναπάντητα...


Περίπου 40 χιλιόμετρα μακριά από τη Λίνδο, επάνω στην Λεωφόρο Ρόδου Λίνδου, στο σημείο από το Τσαίρι μέχρι και το Φαληράκι, συναντάς κάθε 100 μέτρα και από ένα τεράστιο κατάστημα που πουλά γούνες. Μάλιστα, κάθε τρεις και λίγο ανοίγει και ένα καινούργιο. Παλιά εργοστάσια κεραμικών μετατρέπονται σε γουναράδικα... Και την ώρα που η τουριστική κίνηση μειώνεται κατά τα λεγόμενα, τα γουναράδικα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Είναι τόσο μεγάλη η ζήτηση  γούνας από τους τουρίστες που καταφθάνουν στο νησί που δίνεται ώθηση για την διακίνηση αυτού του αιματοβαμμένου εμπορεύματος στο νησί; Ρώσικες επιγραφές παντού για τους Ρώσους τουρίστες. Διάσπαρτες επιγραφές "ΜΕΧΑ" με τεράστια γράμματα αναβοσβήνουν κατά μήκος της λεωφόρου. Χιλιάδες πτώματα πωλούνται σε "τιμή ευκαιρίας". Σας αρέσει;