Είναι μεσημέρι λίγο μετά τις δύο και εγώ και τα σκυλιά μου περπατάμε ανέμελοι. Περπατάμε κάπου 200 μέτρα πάνω στη Ρόδου Λίνδου και έπειτα στρίβουμε μέσα σε ένα στενό που οδηγεί σε ένα μεγάλο χωράφι. Η τοποθεσία είναι ιδανική για βόλτες, αφού εκεί συνήθως δεν κυκλοφορεί κανείς άλλος εκτός από εμάς.
Η σημερινή βόλτα δεν ήταν μια βόλτα σαν όλες τις άλλες. Η βόλτα έπαψε να είναι ανέμελη όταν αντίκρισα ένα άτυχο νεκρό γατάκι. Ήταν ένα γατάκι χωρίς όνομα, ένα από αυτά που γεννιούνται ανεξέλεγκτα, μια και κάποιοι δήθεν φιλόζωοι στην περιοχή τάσσονται κατά της στείρωσης και αφήνουν τα ζώα τους να τριγυρνάνε ανεξέλεγκτα και να παράγουν μαζικά αδέσποτα.
Δεν θα ήταν πάνω από τριών μηνών. Ήταν ξανθό και πολύ όμορφο. Δεν έχω ιδέα εάν ήταν αρσενικό η θηλυκό. Θα μπορούσε κάποιος να το αγαπήσει, αν δεν το προλάβαινε ο θάνατος. Και τώρα βρισκόταν εκεί μπροστά μου νεκρό. Κάποιος ανεγκέφαλος το είχε χτυπήσει με το αυτοκίνητο του. Είναι πανεύκολο να βρούμε ποιος ήταν. Είτε θα ήταν ο ματσωμένος τύπος που έχει τη σπιταρόνα επάνω στο βουνό και κυκλοφορεί με την πανάκριβη ΒΜW του, είτε θα ήταν ένας από τους δύο τύπους που έχουνε χωράφι εκεί πίσω, είτε ο ανεύθυνος γεράκος που έχει το ξενοδοχείο ακριβώς δίπλα. Ο τελευταίος μάλιστα είναι τόσο φιλόζωος που έχει για μασκότ του ξενοδοχείου του ένα λυκόσκυλο μονίμως δεμένο σε ένα δέντρο και που έχει για "σπιτάκι" του μάλιστα ένα κάδο σκουπιδιών, έναν από εκείνους τους μεγάλους χακί κάδους που ανήκουν στο Δήμο!
Ποιος έχει την ευθύνη; Σίγουρα την έχει εκείνος που δεν φρέναρε στη θέα της μικρής γάτας, αλλά και μερικά ακόμη πρόσωπα που ηθελημένα και εκ πεποιθήσεως δεν δέχονται να στειρώσουν ούτε τα δικά τους ζώα μα ούτε και τα αδέσποτα της περιοχής, αφού τα θεωρούν ιδιοκτησία τους! Μάλιστα, όταν επιχείρησα πρόσφατα να βρω λύση στο πρόβλημα, την περίοδο που εθελοντές κτηνίατροι στείρωναν αδέσποτα στο Κυνοκομείο της Ρόδου, οι άνθρωποι αυτοί μου απαγόρευσαν "να επέμβω στη φύση των ζώων" που υποτίθεται τους ανήκουν! Βέβαια το γεγονός πως η μικρή αυτή γάτα βρέθηκε νεκρή δεν τους απασχολεί και δεν τους αφορά... Επίσης, δεν τους αφορά πως οι γάτες που υποτίθεται πως τους ανήκουν τρώνε συστηματικά από τα σκουπίδια, δεν έχουν εμβολιαστεί ποτέ και δεν έχουν βρεθεί ποτέ σε κτηνιατρείο...
Μήπως θα άλλαζαν γνώμη στη θέα του νεκρού ζώου; Όχι φυσικά... Σε πρόσφατη κουβέντα μου με άτομο που αρνείται πεισματικά να στειρώσει, μου ανέφερε πως είναι "λογικό" να πεθαίνουν τα ζώα (ακόμη και με αυτό τον τρόπο), και πως ο θάνατος τους οδηγεί στο να υπάρχει "ισορροπία" (τι είδους ισορροπία, και πως ακριβώς το αντιλαμβάνονται τα διεστραμμένα αυτά δίποδα, δεν το γνωρίζω και δεν με ενδιαφέρει να το μάθω).
Αύριο θα φροντίσω να θάψω το γατάκι. Αν δεν το κάνω εγώ δεν θα το κάνει κανείς. Δεν του αξίζει να σαπίζει στο δρόμο. Είχε και ψυχή και ζωή, όπως όλοι μας!