Οι συμπαθείς "Ρομά" των κινηματογραφικών ταινιών και των βιβλίων απλώς στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Όσοι έχετε την τύχη να ζείτε σε περιοχές χωρίς καταυλισμούς τσιγγάνων και η μόνη επαφή σας με αυτό το είδος των ανθρώπων έχει γίνει μέσα από τον κινηματογράφο, απλώς δεν έχετε ιδέα τι συμβαίνει σε περιοχές όπου υπάρχουν καταυλισμοί.


Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου, άλλο ένα πρωί στο σταντ της Φιλοζωικής της Ρόδου, στον πεζόδρομο της 7ης Μαρτίου στο Μανδράκι. Όλα κυλούν φυσιολογικά, μέχρι τη στιγμή που τα γνωστά γυφτάκια της περιοχής πλησιάζουν και προσπαθούν και πάλι να μου αρπάξουν τον κουμπαρά που περιέχει τις δωρεές για τα ζώα. Δεν εντυπωσιάζομαι για το γεγονός, έχει ξανασυμβεί και θα ξανασυμβεί... Τη στιγμή που εγώ προσπαθώ να διώξω τα μικρά κλεφτρόνια, παρατηρώ πως ακριβώς μπροστά μου σε απόσταση μόλις 2-3 μέτρων, βρίσκεται ένα περιπολικό που έχει κολλήσει στην κίνηση. Βλέπω τον αστυνομικό να με κοιτάζει. "Σώθηκα!", σκέφτηκα... Ήμουν σίγουρη πως θα κατέβαινε να επιβάλλει την τάξη, όπως όφειλε. Την ανακούφιση που αισθάνθηκα στιγμιαία τη διαδέχθηκε ένα αίσθημα απογοήτευσης. Μόλις προχώρησαν τα υπόλοιπα αυτοκίνητα που είχαν μπλοκάρει το δρόμο, το περιπολικό απλώς εξαφανίστηκε σε χρόνο 0. Το περιστατικό συνέβη στις 12:03 της περασμένης Πέμπτης.


Την επόμενη μέρα γύρω στις 8.30 το βράδυ, τα ίδια δύο γυφτάκια μπροστά στα μάτια μου επιχείρησαν να κλέψουν ένα ακριβό smartphone από τη βιτρίνα καταστήματος ειδών κινητής τηλεφωνίας, που βρίσκεται στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως στη Ρόδο. Οι άνθρωποι του καταστήματος κατάφεραν και τους πήραν το κινητό, τα διπλανά όμως καταστήματα όμως δεν γλίτωσαν. Τα μικρά κλεφτρόνια κουβαλούσαν και 2-3 ακόμη κινητά τηλέφωνα που τα επιδείκνυαν σαν λάφυρα...


Πολλά μπορεί να σκεφτεί κανείς για την αδράνεια της Αστυνομίας. Όλοι γνωρίζουν μα δεν αγγίζουν τους τσιγγάνους. Τους φοβούνται ή έχουν κάποιο συμφέρον; Αυτή τη στιγμή μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Εκείνο που αποτελεί γεγονός όμως είναι πως παιδιά που δεν είναι πάνω από 10 ετών εκπαιδεύονται από νωρίς στο να είναι αποτελεσματικά σε παράνομες δραστηριότητες. Αν στην ηλικία των έξι με δέκα ετών τα συγκεκριμένα παιδιά είναι επιδέξιοι κλέφτες, όταν φτάσουν στην εφηβεία και αργότερα όταν θα γίνουν ενήλικες, σε ποιο επίπεδο θα έχουν ανέβει; Αυτοί που σήμερα προσπαθούν να κλέψουν κουμπαράδες, μερικά πορτοφόλια και κινητά τηλέφωνα, σε λίγα χρόνια θα οργανώνουν ένοπλες ληστείες σε τράπεζες, θα διακινούν ναρκωτικά και όπλα και θα ετοιμάζουν την επόμενη γενιά παρανόμων.


Όσοι λοιπόν πιστεύετε πως πρόκειται απλώς για μερικά συμπαθητικά ανήλικα παιδιά και πως εγώ και κάποιοι άλλοι είμαστε υπερβολικοί και ρατσιστές, αναλογιστείτε πως θα αντιδράσετε όταν σε λίγα χρόνια τα ίδια παιδιά μπουν στο σπίτι σας και σας το αδειάσουν, αφού σας έχουν στριμώξει πρώτα σε κάποια γωνία όπου θα τρέμετε γιατί θα έχετε ένα πιστόλι στον κρόταφο!


Δεν έχετε ιδέα τι κακό γεννήθηκε και το αφήνετε να μεγαλώσει...


Σημείωση: Το παρόν κείμενο αποτελεί την προσωπική άποψη του Τρυποκάρυδου για τα γεγονότα και όχι την επίσημη θέση του οργανισμού που βοηθά εθελοντικά.



Διαβάστε ακόμη: Τσιγγάνοι: “Εσείς κλέβετε σκυλιά και τα πουλάτε!”