Παραμονή Χριστουγέννων. Τα πεζοδρόμια γλιστρούσαν. Το χιόνι έπεφτε σαν βαμβάκι από τον ουρανό. Μαύρος καπνός από τις καμινάδες λέρωνε το λευκό τοπίο. Παγωνιά... Παγωμένα χέρια, παγωμένο πρόσωπο! Μερικοί βαθμοί κάτω από το μηδέν αρκούν για να κάνουν ένα κασκόλ ανίκανο να σε ζεστάνει.
Εκείνη προχωρούσε με προσοχή επειδή φοβόταν μη βρεθεί στο έδαφος, με πολύ αργά βήματα και κοίταζε γύρω και κάτω. Έτσι και το πρόσεξε. Το μικροσκοπικό πλασματάκι ήταν καταβρεγμένο και έτρεμε. Στεκόταν απλά πίσω από τον κορμό ενός δέντρου μέσα στο παρκάκι. Οι περαστικοί το προσπερνούσαν. Ήταν σαν να μην υπήρχε. Θα περίμενε κανείς να το ακούσει να κλαίει, μα δεν έκλαιγε, δεν είχε κουράγιο. Απλά στεκόταν και μπορούσες να το δεις καθαρά πως έτρεμε. Το λευκό του τρίχωμα είχε γίνει σκούρο καφέ από τις λάσπες που είχαν κολλήσει επάνω του.
Για μια στιγμή στάθηκε και το κοίταξε, έπειτα το πλησίασε αφήνοντας πίσω το τσιμεντένιο δρομάκι και πατώντας μέσα στη λάσπη. Εκείνο δεν αντέδρασε, απλά συνέχισε να τρέμει... Δεν το σκέφτηκε πολύ, δε δίστασε καθόλου. Πήρε το κουτάβι στα χέρια της και άρχισε να το σκουπίζει με το λευκό της παλτό που μόλις είχε βγάλει. Έπειτα το ξαναφόρεσε, πήρε το σκυλί αγκαλιά μέσα από το παλτό, και συνέχισε να προχωράει και πάλι με προσοχή στο δρομάκι με άλλο προορισμό πλέον.
Οι περαστικοί την κοίταζαν παράξενα. Δεν είχαν συνηθίσει να τη βλέπουν να φοράει βρώμικα ρούχα. Σήμερα δεν θα πήγαινε στο κομμωτήριο και το μανικιούρ μπορούσε να περιμένει. Σήμερα θα έκανε ρεβεγιόν με έναν καινούργιο φίλο. Σήμερα είχε κερδίσει έναν αληθινό φίλο. Ποιος στα αλήθεια περίμενε κάτι τέτοιο;
Κάθισε με το μικρό πλασματάκι μπροστά στο τζάκι του σπιτιού της. Έβαλε να παίζουν χριστουγεννιάτικα κομμάτια, κάτι που είχε να κάνει από τότε που ήταν παιδί! Πήρε τον μικρούλη αγκαλιά. Εκείνος σταμάτησε να τρέμει. Μετά από αυτό που έγινε της φάνηκε σαν θαύμα! Το πλασματάκι άρχισε να κουνάει δειλά δειλά την ουρά του και να τη γλύφει στο πρόσωπο. Αγάπη αληθινή! Κανείς ως τώρα δεν την είχε αγαπήσει αληθινά, και αυτό εδώ ήταν στα αλήθεια ένα θαύμα.
Καλά Χριστούγεννα μικρούλη Lucky, ψιθύρισε στο κουτάβι. Μετά από λίγο αποκοιμήθηκαν και οι δύο πάνω στο χαλί. Όλοι αυτοί που την αναζητούσαν για να περάσουν μαζί της άλλη μια βραδιά σε κάποιο κλαμπάκι με άφθονο ποτό βρήκαν το κινητό της κλειστό!