Γράφει ο Brutus-X


Προχθές παρακολουθήσαμε όλοι τον καυγά που ξέσπασε μεταξύ δύο πολύ γνωστών ηθοποιών της Ελληνικής τηλεόρασης, του κ. Παύλου Χαϊκάλη και του κ. Άδωνη Γεωργιάδη. Και οι δύο αυτοί κύριοι μας έχουν χαρίσει άπειρες στιγμές γέλιου με τις παραστάσεις τους.


Ο καυγάς ξεκίνησε όταν ο κ. Χαϊκάλης ρώτησε τον διάσημο πανελίστα των πρωινών εκπομπών και μη, Άδωνη Γεωργιάδη αν μπορεί κάποιος να ζήσει με 586 ευρώ μισθό το μήνα. Ο γνωστός νίντζα της πολιτικής απέφυγε την ερώτηση, όπως ο Neo τις σφαίρες στην ταινία the matrix, λέγοντας του πως αν θέλει ο κ. Χαϊκάλης μπορεί να δώσει το μισθό του κρατώντας μόνο 586 ευρώ. Ο κ. Χαϊκάλης τότε σε μια έκρηξη οργής τον λέει βλάκα, γιατί δεν απαντάει σε αυτό που τον ρωτάει και αλλάζει θέμα, και έτσι ο κ. Γεωργιάδης βγάζει το μικρόφωνό του και φεύγει από το πλατό.

Φυσικά, ο συντονιστής της εκπομπής κ. Γιώργος Αυτιάς παρακολουθούσε με το γνωστό ποντικίσιο και αηδιαστικό χαμόγελό του, τους τόνους να ανεβαίνουν και τον καυγά να εξελίσσεται και δεν έκανε τίποτα για να προστατέψει τον καλεσμένο του. Μόνο η κοπέλα που βρισκόταν δίπλα στον κ. Χαϊκάλη έλεγε “όχι, όχι”, σαν ένας δεύτερος Παπαδάκης, ενώ ο γνωστός υπερασπιστής της τρίτης ηλικίας κοιτούσε την κάμερα χαμογελώντας και προφανώς σκεπτόμενος:


“πω πω κάτι νούμερα που θα ανεβάσω πάλι”.


Έχουμε παρακολουθήσει και θα παρακολουθήσουμε ακόμα πολλούς τέτοιους καυγάδες, ίσως και χειρότερους όσο προχωράει ο καιρός. Ο λαϊκισμός τους δεν έχει όρια, ούτε τέλος.


Καθημερινά βλέπουμε δήθεν υπερασπιστές του λαού και των φτωχών να στριμώχνονται σε πάνελ εκπομπών και να μαλώνουν σαν μωρά για το ποιος θα μας σώσει καλύτερα, χωρίς όμως ποτέ κανείς να κάνει κάτι ουσιαστικότερο.


Αρκετά κύριοι ή μάλλον “κύριοι”, μας ζαλίσατε, για να μην πω τίποτε άλλο, οι φωνές σας δεν αρκούν στον φτωχό γονιό για να ταΐσει το παιδί του, δεν γιατρεύουν τον άρρωστο που δεν έχει ασφάλεια, ούτε σώζουν μια χώρα βουτηγμένη σε χρέη και παρανομία.


Δεν μας ενδιαφέρει πόσα λεφτά παίρνετε, ούτε τι τα κάνετε, αρκεί όμως να κάνετε τη δουλειά σας σωστά. Είστε υπάλληλοι και δεν πρέπει να το ξεχνάτε αυτό, αλλά ούτε και οι πολίτες πρέπει να το ξεχνάνε, καθώς φαίνεται να το έχουν ξεχάσει προ πολλού.


Οι πολίτες είναι τα αφεντικά σας κι εσείς βρίσκεστε εκεί πάνω για να τους υπηρετείτε και να τους εκπροσωπείτε. Αυτοί σας έβαλαν εκεί και καλά θα κάνετε να το θυμάστε.


Δεν μας ενδιαφέρει λοιπόν πόσα θα παίρνετε αρκεί να κάνετε αυτό για το οποίο πληρώνεστε.


Κι εμείς όμως σαν σωστά αφεντικά θα πρέπει να σκεφτούμε όπως κάθε αφεντικό που έχει υπαλλήλους. Τι κάνουμε σε έναν υπάλληλο που δεν δουλεύει σωστά και δεν παράγει αυτό που του ζητήθηκε; Τον προειδοποιούμε και αν δεν ακούσει τις προειδοποιήσεις τον απολύουμε γιατί κάνει κακό στην επιχείριση μας. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με αυτούς όλους λοιπόν. Δεν δουλεύουν σωστά, δεν παράγουν, δεν προωθούν την επιχείριση. Κάνουν ζημιά και μάλιστα μεγάλη. Απόλυση λοιπόν και πρόσληψη καινούριων υπαλλήλων.


Μην ξεχνάτε πως αυτοί μας έχουν ανάγκη και όχι εμείς. Αυτοί παρακαλάνε για την ψήφο και όχι εμείς.


Σταματήστε λοιπόν να τους δίνετε αξία παρακαλώντας τους για ρουσφέτια. Κανένα αφεντικό δεν παρακαλάει τον υπάλληλό του.


Ψηφίστε τους για την αξία τους και όχι για να σας βρούνε θέση στο δημόσιο, ή όπου αλλού νομίζετε ότι θα έχετε σταθερό μισθό, εσείς ή τα παιδιά σας, εγγόνια σας, ανίψια σας κ.ο.κ.


Αρκετή δύναμη τους δώσαμε χωρίς να τους αξίζει.


Φτάνει λοιπόν.


Ας αρχίσουν οι απολύσεις!