4 Μαρτίου του 2009 γεννήθηκε ο Τρυποκάρυδος. Συμπληρώνονται σε λίγες μέρες 4 χρόνια από τότε. Ο Τρυποκάρυδος μέσα σ αυτά τα τέσσερα χρόνια έβγαλε αρκετά σημαντικά συμπεράσματα, κυρίως σχετικά με το ζήτημα της φιλοζωίας.
Θα αναρωτιέστε ίσως γιατί δεν έχουμε ανεβάσει τίποτα ως τώρα για το σκυλί που βρέθηκε με ανοιγμένο κεφάλι πεταμένο στη θάλασσα στη Σαμοθράκη, ή για το σκυλί που πετάχτηκε στα σκουπίδια αφού πυροβολήθηκε, ή για τα δεκάδες περιστατικά με νεκρά ζώα από δηλητήρια τις τελευταίες εβδομάδες. Παρακάτω θα βρείτε τις απαντήσεις...
Ήδη από το 2008 είχε ξεκινήσει η ενασχόληση μου με τα φιλοζωικά θέματα, η υιοθεσία δυο αδέσποτων σκύλων στάθηκε φυσικά αφορμή. Τότε πίστευα ακόμη στις αγνές προθέσεις των ανθρώπων. Έκανα την προσπάθεια μου... Πίστευα μέσα από τη ψυχή μου πως η ενημέρωση του κόσμου για αυτά τα ζητήματα μπορεί να βοηθήσει, να ευαισθητοποιήσει. Ξεκίνησα γράφοντας για αυτά σε εφημερίδες και συνέχισα με τον Τρυποκάρυδο. Προσπαθούσα να βρίσκει κάθε θέμα που αφορά κακοποίηση όσο μεγαλύτερη δημοσιότητα γίνεται. Ανέβαζα σοκαριστικές εικόνες αγρίως κακοποιημένων ζώων με την ελπίδα πως θα ταρακουνηθούν οι άνθρωποι. Δεν υπήρχε είδηση που να αφορούσε κακοποίηση ζώου που να μην είχε ανέβει εδώ.
Σήμερα, 4 χρόνια μετά, δεν αισθάνομαι πως συνέβαλα στο να γίνει η ζωή αυτών των πλασμάτων ευκολότερη, και δεν πιστεύω πως συμβάλλουν σε αυτή την κατεύθυνση και όσοι εξακολουθούν απλώς να καταγγελουν. Όχι μόνο δεν καλυτέρεψαν τα πράγματα, αλλά δημιουργήσαμε άθελα μας μια ομάδα "φιλόζωων" που αρέσκονται στο αναπαράγουν αυτές τις ειδήσεις, να τις συζητάνε, να τις ποστάρουν στο facebook και το twitter αλλά να μην σκύβουν ποτέ να ταίσουν ένα αδέσποτο που πεινάει κάτω από το σπίτι τους... Εθελοτυφλούμε! Νομίζουμε πως αν μαζέψουμε 20 σχόλια που να λένε: "Α, τους αλήτες... Τι έκαναν στο καημένο το ζωάκι!", αλλάξαμε τον κόσμο. Μαζεύουμε και άλλα 100 like και η σελίδα μας εκτοξεύεται στις πρώτες σελίδες σε επισκεψιμότητα στο Alexa. Και νομίζουμε πως κάτι πετύχαμε, πως έτσι αλλάζει η νοοτροπία. Επί 4 χρόνια ακολουθούσα και εγώ αυτή την τακτική, σήμερα κάνοντας τον απολογισμό μου βλέπω πως δεν πέτυχα τίποτα. Δεν μειώθηκαν τα περιστατικά κακοποίησης επειδή εγώ έδειξα στον κόσμο το πόσο βάρβαρη είναι η εικόνα ενός σκύλου κρεμασμένου επάνω σε ένα δέντρο. Δεν βγήκε τίποτα. Όσοι "καταδικάστηκαν", καταδικάστηκαν με ποινές εξαγοράσιμες, και άλλοι -όπως ο βοσκός-φονιάς στη Ρόδο- τη γλίτωσαν χάρη σε νέο νόμο για την αποσυμφόρηση των φυλακών (και αυτό το τελευταίο το είδα με τα ίδια μου τα μάτια!). Τι και αν η φωτογραφία του ανοιγμένου κεφαλιού του Ρήγα από τον μπαλτά του Αλβανού έκανε το γύρω του διαδικτύου- δεν βγήκε τίποτα... Τι και αν σας βομβαρδίσαμε με την δολοφονία της άτυχης Λίζας στη Μυτιλήνη, ο φονιάς κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος. Και αν μιλήσουμε για το άτυχο ζώο στη Σαμοθράκη θα βγει κάτι;
Φυσικά και με όλα τα παραπάνω δεν θα ήθελα να πω πως θα πρέπει να σωπάσουμε, και να μην αναφερόμαστε πια στα ζώα. Κάθε άλλο... Απλά πιστεύω πως καλό θα ήταν να κάνουμε προτάσεις και να δίνουμε λύσεις, όχι απλώς να καταγγέλουμε. Βέβαια, αυτό μας καθιστά λιγότερο δημοφιλείς στους "φιλόζωους" των likes και των tweets, ωστόσο ίσως να ωφελήσει περισσότερο. Λυπάμαι που ίσως απογοητεύσω μερικούς από όσους μας ακολουθούν πιστά όλη αυτή την τετραετία, αλλά ίσως πλέον θα πρέπει να εστιάσουμε στο αποτέλεσμα και όχι στο πως θα είμαστε αρεστοί σε εκείνους.


Σας ευχαριστώ για αυτά τα 4 χρόνια.
Τρυποκάρυδος!


Υ.Γ: Εάν καταγράψω όλες τις κακίες και τις ύβρεις που μου έχουν εμπιστευτεί οι φιλόζωοι ο ένας για τον άλλο μέσα σε αυτή τη δεκαετία μπορώ να γράψω βιβλίο. Αναλογιστείτε για ποιο λόγο τίποτα δεν έχει αλλάξει μέσα σε αυτά τα χρόνια...