Γράφουν οι : Τρυποκάρυδος και Brutus-x



Κάθε μέρα αναρτώνται σε πολλά site και blogs θέματα για κακοποιήσεις ζώων και κάποιες φορές αυτές οι ειδήσεις βρίσκουν χώρο και στην τηλεόραση. Βασανισμένα, κρεμασμένα, πυροβολημένα, γδαρμένα και πολλές άλλες περιπτώσεις. Σε όλη την Ελλάδα συμβαίνουν καθημερινά τέτοια περιστατικά τα οποία αναρτώνται στο διαδίκτυο και τα βλέπουν όλοι και οι περισσότεροι αντιδρούν διαδικτυακά με ποικίλους τρόπους.
Τι γίνεται όμως πέρα από αυτό;
Ποιοι βοηθάνε τα ζώα;
Οι περισσότεροι που μόλις βλέπουν κάποιο ποστ που αναφέρεται σε κάτι τέτοιο σχολιάζουν και κάνουν like ή share. Πριν από λίγες μέρες συνέβησαν δύο σκληρά περιστατικά κακοποίησης στο νησί της Ρόδου. Στη μία περίπτωση ένας σκύλος βρέθηκε κρεμασμένος και στην άλλη η αστυνομία έπιασε έναν ηλικιωμένο άνδρα να έχει στήσει καρτέρι σε ένα σκύλο με την κυνηγετική καραμπίνα του για να τον σκοτώσει. Τα ίδια και χειρότερα και στη Λέσβο, όπου “άγνωστοι” κρέμασαν ένα πόιντερ σε δέντρο... Και στις τρεις περιπτώσεις τα σχόλια κάτω από τις αναρτήσεις ήταν σχεδόν ίδια. Κατάρες και βρισιές για τους δράστες και συμπόνια για τα ζώα. Μερικά από τα σχόλια ήταν τα εξής: “Κατάρα και ψόφος στον αλήτη.” “Μακάρι να τον κρεμάσουν και αυτόν.” “ο κάθε βλάκας έχει πάρει ένα όπλο και απειλεί ζωές.” και άλλα πολλά τέτοια! Και εδώ ακριβώς γεννιέται το ερώτημα: “Τι έκαναν όλοι αυτοί οι σχολιαστές του διαδικτύου, ώστε να μη φτάσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο;” . Εσύ κυρία μου που έχεις τον χαριτωμένο σκυλάκο για φωτογραφία προφίλ, ενδιαφέρθηκες άραγε ποτέ για τα αδέσποτα της γειτονιάς σου; Πόσες φορές κούνησες τον πισινό σου από την καρέκλα για να βάλεις λίγη ξηρά τροφή στα αδέσποτα γατάκια που ζουν γύρω από το σπίτι σου; Όχι πολλές, αφού σε απορροφά τόσο η διαδικτυακή σου “δράση”, που δεν υπάρχει χρόνος για λίγη πραγματικότητα στη ζωή σου. Εσύ κύριε, που εύχεσαι θάνατο στους δράστες, προσπάθησες ποτέ να σώσεις κανένα ζώο από του χάρου τα δόντια; Σταμάτησες με το αμάξι σου να δεις εάν εκείνο το αιμόφυρτο ζώο που είδες στην άκρη της περιφερειακής οδού ήταν ακόμη ζωντανό; Όχι, γιατί αφενός εάν η συνείδηση σου (όση σου απέμεινε) σου επέβαλλε να το μεταφέρεις σε κάποιο κτηνίατρο, θα σου λέρωνε το αμάξι σου που μόλις είχες καθαρίσει, και αφετέρου έπρεπε να βιαστείς να ανεβάσεις ανακοίνωση στο facebook : “Είδα σκυλάκι στην Περιφερειακή οδό Θεσσαλονίκης Μουδανιών. Έμοιαζε με κόκερ σπάνιελ και ήταν αιμόφυρτο. Δεν πρόλαβα να σταματήσω. Παρακαλούνται οι διερχόμενοι οδηγοί να κάνουν κάτι.”. Και αφού την ανεβάσεις την ανακοίνωση θα αρχίσουν τα likes και οι κοινοποιήσεις. Μα καλά; Είστε τόσο ανόητοι που δεν καταλαβαίνετε πως αυτό δεν ωφελεί; Εξαντλείτε η υποχρέωση σας απέναντι του με μερικά like και μερικά share; Εξαντλείτε έτσι τη “φιλοζωία” σας;


Έχω δει ανθρώπους να σκίζονται πραγματικά για τα ζώα. Να δίνουν τα πάντα γι' αυτά και να μην ζητάνε τίποτα σαν αντάλλαγμα. Φυσικά υπάρχουν και απατεώνες ή άνθρωποι που το κάνουν με άλλο σκοπό... Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτοί, αυτοί θα κάνουν ο,τι περνάει από το χέρι τους έτσι κι αλλιώς. Εσείς οι υπόλοιποι τι κάνετε; Εκτός από το να κοιτάτε χαριτωμένες φωτογραφίες κουταβιών και να αναφωνείτε: “Ω! Τι γλυκόοοοο!!” ; Αν πίσω από κάθε φιλόζωο του διαδικτύου, υπήρχε και ένας άνθρωπος ο οποίος θα διέθετε έστω και μια ώρα την εβδομάδα για εθελοντική εργασία, δεν θα ήταν εκατομμύρια τα αδέσποτα ζώα και θα μπορούσε να βρεθεί πραγματική λύση.
Και δεν λέω να δώσετε τις περιουσίες σας ή να αφιερώσετε τη ζωή σας σε αυτό. Όμως το τάισμα μερικών από τα αδέσποτα της γειτονιάς σας, μια δωρεά τροφής ή όποιου άλλου είδους σας είναι εφικτο σε κάποιο κοντινό κυνοκομείο ή καταφύγιο και λίγη εθελοντική βοήθεια σε μια φιλοζωική οργάνωση , είναι λύσεις εφικτές και καθόλου ακατόρθωτες. Όλα αυτά θα βοηθούσαν κατά πολύ όλους αυτούς τους ανθρώπους που παλεύουν και προσπαθούν για τα ζώα, αλλά και φυσικά και τα ίδια τα πλάσματα αυτά. Μην νομίζετε πως δεν θα έχετε καμία ανταμοιβή. Μπορεί η ανταμοιβή σας να μην είναι χρηματική, θα είναι όμως ηθική. Όσο μελό και αν ακούγεται αυτό, είναι αλήθεια. Η ματιά ενός σκύλου που σε ευγνωμονεί μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς ένα από τα καλύτερα συναισθήματα στον κόσμο. Είναι καθαρή ευγνωμοσύνη. Όταν κοιτάξεις μέσα σε αυτές τις μαύρες λιμνούλες που έχουν για μάτια και δεις τον εαυτό σου να καθρεφτίζεται μέσα στην ψυχή του ζώου, τότε ξέρεις πραγματικά τι είναι χαρά και ευγνωμοσύνη.


Η κινητικότητα που υπάρχει στο διαδίκτυο σχετικά με τη φιλοζωία, δίνει ψευδώς την εντύπωση πως η χώρα μας είναι ένας τόπος με πολίτες που σέβονται και φροντίζουν τα ζώα. Αν θέλετε να μάθετε την αλήθεια κάντε μια βόλτα μέχρι το πιο κοντινό καταφύγιο και ρωτήστε απλώς πόσοι είναι οι εθελοντές του... Θα εκπλαγείτε με την απάντηση.
Λοιπόν, “φιλόζωοι” του καναπέ κουνήστε είπαμε τον πισινό σας και αρχίστε δουλειά! Τα “Αχ το καημένο, γιατί το πυροβόλησαν”, δε γυρνάνε αυτά τα πλάσματα πίσω στη ζωή! Και ξέρετε και κάτι άλλο; Είστε και εσείς το ίδιο υπεύθυνοι με τους δολοφόνους για αυτά τα περιστατικά, όσο αδρανείτε.