Αγαπητοί φιλόζωοι σκεφτείτε!

Ταρακουνήθηκαν οι φιλόζωοι από την υπόθεση της 44χρόνης Μαρίας Ξ. και του Κώστα Μ. από τον Κολωνό, οι οποίοι υιοθετούσαν κουτάβια από φιλοζωικές οργανώσεις με πλαστά έγγραφα και στη συνέχεια τα εξαφάνιζαν. Περίπου 150 κουτάβια είχαν πέσει στα χέρια της, τα οποία άλλοι λένε πως δεν ζουν πια, άλλοι πως πωλήθηκαν, άλλοι πως κακοποιήθηκαν, αλλά σίγουρα όμως κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκονται...
Η υπόθεση πήρε μεγάλες διαστάσεις. Το ζευγάρι δικάστηκε σήμερα και η γυναίκα καταδικάστηκε με 16 μήνες φυλάκιση και ο ηλικιωμένος άνδρας με έξι για απόπειρα απάτης, και οι δυο με τριετή αναστολή. Οι δυο "φιλόζωοι" θα δικαστούν εκ νέου με τη κατηγορία της εξαφάνισης ζώων.
Εμάς δεν μας ταρακούνησε τόσο η συγκεκριμένη υπόθεση, αφού ακόμη και οι πέτρες ξέρουν πως αρκετές φορές ζώα υιοθετούνται με πολύ συνοπτικές διαδικασίες, από ανθρώπους που στην καλύτερη των περιπτώσεων αποδεικνύονται αναξιόπιστοι κηδεμόνες. Οι βιασύνη των φιλόζωων και των σωματείων να απαλλαγούν από τις εκατοντάδες των αδέσποτων που έχουν εγκαταλειφθεί έξω από την πόρτα τους, πολλές φορές τα καταδικάζει σε ένα ακόμη χειρότερο μέλλον. Δεν σας φαίνεται παράξενο πως έπρεπε να φτάσουμε στα 150 χαμένα κουτάβια, για να αντιληφθεί κάποιος πως κάτι δεν πάει καλά με τη κυρία Μαρία Ξ;
Προχθές το βράδυ, αφού ανέβασα ένα στάτους στο facebook ξεκινήσαμε μια κουβέντα με ένα παλιό φίλο για μερικά παρόμοια ζητήματα. Ζητήματα ταμπού, που όλοι τα σκέφτονται αλλά κανείς δεν τολμά να τα συζητήσει ανοιχτά.
Η όλη υπόθεση έφερε στο νου μου μερικά ερωτήματα που μέχρι τώρα κανείς δεν έχει καταφέρει να μου τα απαντήσει. Σας τα παραθέτω παρακάτω:


1. Γιατί οι απανταχού αλλοδαποί φιλόζωοι περιμένουν να έρθουν διακοπές στην Ελλάδα για να υιοθετήσουν ένα αδέσποτο, τη στιγμή που και στις χώρες τους υπάρχουν αδέσποτα σε καταφύγια για υιοθεσία; (Και δεν θέλω να πω πως όλοι οι ξένοι προσπαθούν να μας εξαπατήσουν, ή ότι τα ελληνικά αδέσποτα γίνονται "λουκάνικα" και πειραματόζωα, όπως λέει η Γκαραγκούνη, αλλά ρε παιδιά κανείς σας δεν έχει αναρωτηθεί ποτέ;)


2. Γιατί οι αλλοδαποί φιλόζωοι δεν κοιτούν να σώσουν τα δικά τους εγκαταλελειμμένα σε καταφύγια ζώα από την ευθανασία; (Αφορά όσες χώρες τα ζώα που ζουν σε καταφύγια και δεν υιοθετούνται θανατώνονται). Είναι σαν ένας Έλληνας να πάει να υιοθετήσει αδέσποτο από τους δρόμους της Ρουμανίας, ενώ 2 χιλιόμετρα πιο κάτω στη πόλη του τα ζώα του καταφύγιου λιμοκτονούν. Τώρα μη μου πείτε πως δε σας πέρασε ποτέ από το μυαλό, γιατί θα είστε τουλάχιστον ψεύτες!


3. Οι φωτογραφίες από τα χαρούμενα σκυλάκια που τρέχουν σε κάποιο γερμανικό λιβάδι δεν είναι πια αρκετά πειστικές, τη στιγμή που στη χώρα της καλής μας φίλης Μέρκελ, είναι νόμιμο να κάνεις σεξ με ζώο (να το βιάζεις) αρκεί να έχεις τη "συναίνεση" του και να μην το τραυματίζεις! Μάλιστα, εκεί υπάρχουν ακόμη και "οίκοι ανοχής" όπου κάποιος από τους 100.000 περίπου Γερμανούς κτηνοβάτες μπορούν να πάνε για να βιάσουν ένα ζώο! Την ίδια στιγμή στη συνείδηση του μέσου Έλληνα η Γερμανία είναι ο καλύτερος προορισμός για τα αδέσποτα της Ελλάδας, και οι Γερμανοί εκτός από "φίλοι" μας είναι ο πιο "φιλόζωος" λαός στην Ευρώπη...


4. Πόσο εύκολο είναι να είσαι σίγουρος ό,τι τα έγγραφα που σου παρουσιάζει ένας τουρίστας για να υιοθετήσει ένα ζώο από τη φιλοζωική οργάνωση στην οποία ανήκεις δεν είναι πλαστά, ή τα στοιχεία που σου δίνει (διεύθυνση, τηλέφωνο κλπ) είναι αληθή; Εδώ σε έναν Έλληνα δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το πλαστό από το γνήσιο...



5. Αν υποθέσουμε πως κάθε  φιλοζωικό σωμματείο στην Ελλάδα δίνει για υιοθεσία μερικές εκατοντάδες ζώων κάθε χρόνο εκτός των συνόρων, μέσα σε μερικά χρόνια έχουν υιοθετηθεί στο εξωτερικό μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ζώα. Πόσο εύκολο είναι να ελεγχθούν αποτελεσματικά όλες αυτές οι υιοθεσίες από μερικές μικρές ομάδες εθελοντών που διαθέτουν πολύ περιορισμένα μέσα για να ασκήσουν τον όποιο έλεγχο; Πόσο εύκολο είναι επίσης να κρατηθούν αρχεία με τα στοιχεία όλων αυτών των κηδεμόνων; (και αναφέρομαι σε αρχεία ετών και δεκαετιών)


Σας ξάφνιασε η υπόθεση της Μαρίας Ξ ; Εμάς καθόλου όπως σας γράψαμε και πιο πάνω. Να δούμε πόσο πολύ θα ξαφνιαστείτε εάν ποτέ ανακαλύψετε πως ο Άγγλος που του δώσατε το περασμένο καλοκαίρι για υιοθεσία την αδέσποτη γάτα της γειτονιάς σας την έπνιξε σε κάποιο ποτάμι της περιοχής του (υποθετικά μιλώντας). Που πιθανότατα δεν θα το μάθετε και ποτέ! Και ακόμη και αν το μάθετε, υπάρχει ποτέ περίπτωση ο Άγγλος να τιμωρηθεί; Εδώ μένουν ατιμώρητοι οι εγχώριοι φονιάδες...


Και τώρα μπορείτε ελεύθερα να διαφωνήσετε μαζί μου! Άλλωστε είπαμε, είναι ταμπού...




Υ.Γ: Και για να μη με παρεξηγήσετε... Ξέρω πως πολλές φορές οι ξένοι είναι η "μόνη μας ελπίδα". Ζω σε ένα τόπο που αν δεν ήταν ο τουρισμός δεν θα υπήρχε περίπτωση κανένας ντόπιος Ελληνάρας να ασχοληθεί με το να προστατεύσει κάποιο ζώο. Τα ζώα είναι αντικείμενα, αλυσοδεμένα στην αυλή. Αλλά μπορούμε απλά να δίνουμε για υιοθεσία ζώα χωρίς να έχουμε σκεφτεί σοβαρά προηγουμένως που τα δίνουμε, και μάλιστα να τα οδηγούμε σε μέρη τόσο μακριά από εμάς όπου δεν μπορούμε να ασκήσουμε αποτελεσματικό έλεγχο;

 ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΥΙΟΘΕΣΙΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΊΩΝ, ΟΜΩΣ ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΑΥΣΤΗΡΩΤΕΡΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΥΙΟΘΕΣΙΩΝ. ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ;  ΑΦΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙ' ΑΥΤΑ, ΣΑΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΛΙΓΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ. ΓΙ' ΑΥΤΑ..... ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.....