Η ταινία Lassie come Home προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1949, και είχε για πρωταγωνίστρια ένα θηλυκό σκύλο φυλής κόλεϊ, πιστά αφοσιωμένο στους κηδεμόνες του που όταν εκείνοι αποφασίζουν λόγω οικονομικών δυσκολιών να την δώσουν σε κάποια άλλη οικογένεια, εκείνη ξεκινά ένα μακρύ ταξίδι για να επιστρέψει στο παλιό της σπίτι ξεπερνώντας κάθε δυσκολία. Εξαιτίας αυτής της ταινίας η συγκεκριμένη φυλή σκύλου έχει μείνει στο νου πολλών ως «Λάσι», και πολλοί αγνοούν πως το πραγματικό της όνομα είναι κόλεϊ!
Hatchiko, η ιστορία ένός σκύλου: Πρόκειται για την πραγματική ιστορία ενός σκύλου ράτσας Ακίτα που υιοθετείται από έναν μεσήλικα σε ένα σταθμό τρένου. Ο σκύλος συνοδεύει τον άνδρα καθημερινά μέχρι τον σταθμό για χρόνια, μέχρι το τελευταίο του ταξίδι από το οποίο ο Hachico τον περίμενε μάταια να επιστρέψει. Συγκίνησε ακόμη και εκείνους που δεν συμπαθούν τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Η ταινία γυρίστηκε το 2009
Και ένα ελληνικό παράδειγμα! Δυο Ξένοι! Κάπου στη μέση της δημοφιλούς σειράς εμφανίστηκε ο Τίτος, ένα αρσενικό γκριφόν που έγινε ο καλύτερος φίλος του εκκεντρικού καθηγητή που υποδυόταν ο Νίκος Σεργανόπουλος. Εάν αυτά τα επεισόδια είχαν γυριστεί στην Ελλάδα του 2014 και όχι την περίοδο 1997-1999, το δίδυμο Ρήγα-Απόστόλου ίσως και να είχε οδηγηθεί στον εισαγγελέα! Σας φαίνεται παράλογο; Και όμως! Με βάση το νόμο 4039/2012 οποιαδήποτε χρησιμοποίηση ζώου σε κάποιο θέαμα απαγορεύεται. Και δεν μιλάμε μόνο για τα τσίρκο και άλλες συναφείς δραστηριότητες όπου τα ζώα κακοποιούνται προκειμένου να «εκπαιδευτούν» ώστε να κάνουν κόλπα μπροστά στους θεατές, αλλά για κάθε είδους εμφάνιση μπροστά σε κοινό!
Με υπερβάλλοντα ζήλο αυτές τις μέρες μια φιλόζωη κυρία κατήγγειλε πως στην θεατρική παράσταση Φάουστ του κ. Μιχαήλ Μαρμαρινού που παίζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, εμφανίζεται στο τέλος ένα σκυλί ράτσας Greyhound. Μάλιστα για αυτή την εμφάνιση του σκύλου κατά παράβαση του νόμου θα καταθέσει η εν λόγω κυρία στον εισαγγελέα!
Το παράξενο στην όλη υπόθεση δεν είναι πως ο νόμος είναι υπερβολικός ή πως έχει κενά ή ανακρίβειες, αλλά το ότι οι φιλόζωοι ασπάζονται τις υπερβολές αυτές του νόμου σαν κάτι θεμιτό. Επίσης είναι εξοργιστικό το ότι πολλοί άνθρωποι που θεωρητικά αγαπούν τα ζώα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να εφαρμοστούν οι υπερβολές ενός νόμου, αλλά μπροστά σε ό,τι θεμιτό προβλέπει αυτός ο νόμος αλλά και ο προηγούμενος, ο 3170, κάνουν τη πάπια!
Αρκετοί Έλληνες φιλόζωοι ενοχλούνται από το πέρασμα του σκύλου από το θεατρικό σανίδι, αλλά δεν κάνουν και πολλά για τα ζώα:
1) που ασυλοποιούνται στα καταφύγια και τα κυνοκομεία, χωρίς να έχουν πολλές ελπίδες να υιοθετηθούν
2) που πεθαίνουν στην άσφαλτο με πολύ βίαιο τρόπο
3) που χρησιμοποιούνται από τους κυνηγούς και παραμένουν χωρίς microchip, δεν έχουν την κατάλληλη ιατρική φροντίδα, δεν στειρώνονται και αφήνονται να πεθάνουν όταν πια δεν μπορούν «να τους κάνουν δουλειά»
4) που αφού έχουν κακοποιηθεί αγρίως δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ που να επιθυμεί να τα υιοθετήσει. Τρανταχτό παράδειγμα η υπόθεση της Ολυμπίας που βιάστηκε το περασμένο καλοκαίρι, και που την ιστορία της  όλοι οι φιλόζωοι του πληκτρολογίου έσπευσαν να κάνουν  γνωστή  (μια που η βία πουλάει...), όμως σήμερα μισό χρόνο μετά το περιστατικό ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ δεν έχει ενδιαφέρθει να την υιοθετήσει
5) που μένουν δεμένα στις αυλές και κλαίνε σπαραχτικά μέρα και νύχτα!
6) που τρώνε από τα σκουπίδια
7) που εγκαταλείπονται καθημερινά και στο τέλος πεθαίνουν πολλές φορές πριν καν ανοίξουν τα μάτια τους, εάν έχουν γεννηθεί μόλις
8) που πετάγονται στα σκουπίδια μέσα σε σακούλες κλειστές
9) που πνίγονται από ανθρώπινο χέρι
10) που αναγκάζονται να παίρνουν μέρος σε κυνομαχίες για να «διασκεδάζουν» κάποιοι και να στοιχηματίζουν
11) που κάνουν βόλτα μόνα τους
12) που δεν έχουν στειρωθεί
13) που εγκαταλείπονται επειδή γέρασαν ή αρρώστησαν


Εμένα αγαπητοί μου όλα τα παραπάνω με ενοχλούν. Το αν ένα ζώο κάνει ένα σύντομο πέρασμα από το θεατρικό σανίδι, εφόσον δεν κακοποιείται, δε μου λέει κάτι... Αφήστε που εάν σε κάθε σειρά, σε κάθε ταινία και σε κάθε παράσταση συμμετείχε και ένα ζώο, ενδέχεται το κοινό να σκεφτόταν με μεγαλύτερη ευκολία να υιοθετήσει κάποιο ζώο. Ίσως και να μπορούσε έτσι να περαστεί το μήνυμα πως τα ζώα δεν είναι για να παραμένουν δεμένα σε αυλές σαν μιαρά πλάσματα, αλλά υπάρχει για αυτά τόπος και σε άλλα σημεία...
Ας εστιάσουμε λοιπόν στα πραγματικά προβλήματα!