Με την ουρά μου μπορώ να πετάξω!

Ήταν Αύγουστος του 2008, τότε ακόμη δεν είχα ιδέα. Ήθελα απλώς μια παρέα για το Fido. Τι καλύτερο για ένα σκύλο από μια σκυλίσια παρέα; Εγώ σαν άνθρωπος μπορούσα να τον καταλάβω μέχρι ένα σημείο, ένα άλλο σκυλί ίσως και να γινόταν ο καλύτερος φίλος του. Είχα μόλις ανακαλύψει πως ζώα μπορείς να βρεις από φιλοζωικές ομάδες και σε καταφύγια και πως δεν είναι υποχρεωτικό να αγοράσεις κάποιο από εκείνα που βρίσκονται πίσω από τις βιτρίνες των pet shop. Ομολογώ όμως πως τότε αρκετές φορές έπιανα τον εαυτό μου να χαζεύει «τις χνουδόμπαλες πίσω από τις βιτρίνες», αφού είχα άγνοια. Άγνοια για το πως ήρθαν στον κόσμο αυτά τα πλάσματα, άγνοια για την εκμετάλλευση τους από τους εισαγωγείς κουταβιών, άγνοια για τις συνθήκες διαβίωσης των γονέων τους και κυρίως άγνοια για το που καταλήγουν εάν αγοραστούν από ανεύθυνους ιδιοκτήτες, ή αν μετατραπούν σε εμπόρευμα που δεν μπορεί να πουληθεί...
Και είχε έρθει η ώρα να συναντήσω το νέο κουτάβι που θα υιοθετούσα. Γεμάτη χαρά και ανυπομονησία περίμενα να δω την επόμενη μου «χνουδόμπαλα» κάπου σε ένα κτηνιατρείο στην Ανατολική Θεσσαλονίκη. Περίμενα να δω ένα ζώο σαν εκείνα που κάποτε είχα δει σε μια διαφήμιση χαρτιού υγείας! Ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα πως αυτό που αντίκρισα δεν έμοιαζε καθόλου σε εκείνο που περίμενα να δω. Και μου το έφεραν, ένα ζώο κουρεμένο σύριζα, με πολλές γρατσουνιές και πληγές σε όλο του το κορμί, βρώμικο. Το σκυλί αυτό έτρεμε. Αρνιόταν να μετακινηθεί και να περπατήσει δίπλα σου και για να κουνηθεί έπρεπε να το σύρεις αφού έβαζε τα πόδια του κόντρα! Μόλις πήγα να την πλησιάσω κατουρήθηκε από το φόβο, έτσι απλά!... Είχα γεμίσει απογοήτευση που δεν ήταν αυτό που περίμενα, αλλά ταυτόχρονα ένιωθα και λύπη. Λίγες ώρες αργότερα η Λίζα ήταν σπίτι. Δεν ήμουν σίγουρη για αυτό που είχα κάνει. Δεν ήξερα εάν είχα κάνει καλά που την υιοθέτησα και οι αντιδράσεις των γύρω μου δεν βοηθούσαν και πολύ... «Τι είναι αυτό το πράγμα που πήγες και μάζεψες;», με ρωτούσαν κάποια κοντινά μου άτομα. Το «πράγμα» αυτό, σε αντίθεση με τα χαριτωμένα κουταβάκια της διαφήμισης των χαρτιών υγείας έτρεμε μονίμως και κρυβόταν άλλοτε κάτω από το καναπέ, άλλοτε κάτω από το κρεβάτι... Έπειτα από λίγες μέρες πήρα την απάντηση μου για το αν έκανα ή όχι καλά που την πήρα σπίτι, και την απάντηση την πήρα από τον ίδιο το Φίντο. Αν είχα απλώς παρατηρήσει τη συμπεριφορά του την απάντηση θα την είχα νωρίτερα. Ο Φίντο κάθε φορά που τους έβαζα φαγητό και νερό έκανε κάτι εκπληκτικό! Αν και πρόκειται για ένα πραγματικά λαίμαργο ζώο, έκανε πίσω, την άφηνε να φάει κοιτάζοντας από μακριά χωρίς να την ενοχλήσει καθόλου και μόνο όταν από μόνη της απομακρυνόταν εκείνος πλησίαζε να φάει... Ο Φίντο είδε σε εκείνη αυτό που κανείς από τους γύρω μου δεν είδε: ένα πλάσμα που βρισκόταν σε ανάγκη! Και δυστυχώς μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το είχα δει ούτε και εγώ, εγώ απλώς αισθανόμουν οίκτο. Όταν τον οίκτο τον αντικατέστησε η αγάπη άρχισαν να γίνονται θαύματα.
Η Λίζα σταμάτησε να τρέμει, σταμάτησε να φοβάται. Έκλεισαν οι πληγές της. Σταμάτησε να κρύβεται, άρχισε να παίζει και μια μέρα την άκουσα να γαβγίζει! Το σκυλί που δεν είχε φωνή παρά μόνο ένα ξεψυχισμένο ήχο κλάματος μπορούσε να γαβγίσει! Η Λίζα άρχισε να κάνει νάζια και την φωνάζαμε Μπουμπού και έπειτα κατέληξε να την λένε Πούπου!
Το ταλαιπωρημένο «χαλασμένο» σκυλί που είχα γνωρίσει είναι πια παρελθόν... 6 χρόνια μετά η Πούπου γαβγίζει πιο δυνατά και από λυκόσκυλο και είναι πιο ζωηρή και από κουτάβι. Το θαύμα έγινε και το έκανε η αγάπη! Φωτογραφίες από τότε δεν έχω. Δεν ήτανε ένα ζώο που με διευκόλυνε να πουλάω μούρη  για τη μοναδική και σπάνια ομορφιά του, όπως έκανα με το Φίντο.  Αλλά έκανα λάθος και το μετανιώνω κάθε μέρα! Η Πούπου ήταν πανέμορφη από την αρχή, απλά εγώ καθυστέρησα να το καταλάβω, και ξέρετε κάτι; Ντρέπομαι πολύ για αυτό!


Και τώρα αν το πήρες το μήνυμα είναι η σειρά σου! Σκέψου... Θα μπορούσες αλήθεια εσύ να μεταμορφώσεις ένα «χαλασμένο» ζώο με την αγάπη σου;









Ο Μάριος είναι ένα ημίαιμο πίτμπουλ ανάμειξη με ντόγκο αρτζεντίνο. Πολλοί θα παινευόντουσαν για αυτόν που είναι θυμίζει δυο από τις γνωστότερες ράτσες, εάν δεν είχε την ατυχία να είναι τυφλός και κουφός! O Μάριος γεννήθηκε «διαφορετικός», βρέθηκε να κρύβεται κάτω από αυτοκίνητα στην προσπάθεια του να σωθεί από τις επιθέσεις άλλων σκυλιών πριν από δυο χρόνια. Η γειτονιά ήθελε να εφαρμόσει την εύκολη λύση της ευθανασίας για να τον ξεφορτωθεί. Μια εθελόντρια όμως του έσωσε τη ζωή και έγινε ο φύλακας άγγελος του και ο προστάτης του!  Ο Μάριος προσπαθεί να αντιληφθεί τον κόσμο μέσα από τις μυρωδιές και τους ήχους του. Θα ήθελες να γίνεις εσύ το φως του; Επικοινωνία: 6956670478 Λευκή Μοντεσάντου
Για να βρεις λεπτομέρειες διάβασε εδώ!


 


 
Η πιο γλυκιά (σε)Ρενάτα είναι ένα σκυλάκι πρώην δεσποζόμενο, που αφέθηκε σε κάποιο κτηνιατρείο για ευθανασία από τον ανεύθυνο ιδιοκτήτη της, επειδή τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα! Σε καροτσάκι πια περιμένει τον Άνθρωπο που θα της ανοίξει την καρδιά του και το σπίτι του... Επικοινωνία: : 6932297236 και στο jennie@prostatevo.org

Διαβάστε όλη την ιστορία της γλυκιάς Ρενάτας κάνοντας κλικ εδώ!


 ΠΡΟ.ΣΤ.Α.ΤΕ.Υ.Ω ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Αρ. Πρωτοδικείου 2096/2012







Η Σαγονούλα είναι μια αδέσποτη γατούλα που το 2012 είχε παρουσιάσει όγκο στην κάτω γνάθο, ο οποίος και με χειρουργική επέμβαση αφαιρέθηκε. Ευτυχώς ήταν καλοήθης και η Σαγονούλα πλέον υγιής και χαρούμενη περιμένει και αυτή κάποιον να την αγαπήσει και να παραβλέψει την ελαφριά παραμόρφωση που της άφησε η επέμβαση στο σαγόνι.  Θα σας μαγέψει με τα πανέμορφα μάτια της! Επικοινωνία:6989864140 ΠΡΟ.ΣΤ.Α.ΤΕ.Υ.Ω  ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Αρ. Πρωτοδικείου 2096/2012


Για λεπτομέρειες επισκεφτείτε πατήστε εδώ!






 O Hook βρέθηκε στη Νέα Σμύρνη έχοντας ακόμη επάνω του τα ράμματα από κάποια πρόσφατη επέμβαση στο δεξί του μάτι, αλλά και από πρόσφατη στείρωση. Κυκλοφορούσε μονάχος επί 3 ημέρες. Ο ιδιοκτήτης του δεν τον αναζήτησε και έτσι ο μονόφθαλμος Hook, ένα ακόμη αδέσποτο πλέον, είναι ανάγκη να βρει έναν υπεύθυνο κηδεμόνα που δεν θα θελήσει να τον εγκαταλείψει ξανά! Επικοινωνία: 6989864140. Όλη η ιστορία του εδώ


ΠΡΟ.ΣΤ.Α.ΤΕ.Υ.Ω  ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Αρ. Πρωτοδικείου 2096/2012





H πανέμορφη Λώρη σώθηκε από βέβαιο θάνατο. Ήταν ένα ζώο που έμενε μόνο του για καιρό σε ένα ακατοίκητο σπίτι και αποζητούσε τα χάδια και το ενδιαφέρον των περαστικών. Είχε δει τον καλύτερο φίλο της να πεθαίνει από φόλα. Μια μέρα η φιλόζωη κυρία που την επισκεπτόταν και της προσέφερε απλόχερα λιχουδιές και χάδια πίσω από τα κάγκελα την είδε να μην μπορεί να κινηθεί πια. Η Λώρη ήταν  παράλυτη από τη μέση και κάτω. Το θρίλερ συνεχίστηκε όταν η ιδιοκτήτρια της είχε αποφασίσει ήδη την ευθανασία της και αρνιόταν οποιαδήποτε βοήθεια για τη Λώρη, μάλιστα είχε φροντίσει ήδη να σκάψει το λάκκο οπού θα έθαβε το ζώο, χωρίς καν να έχει προηγουμένως ζητηθεί η γνώμη κάποιου κτηνιάτρου! Η Λώρη σώθηκε παρά τα κινητικά της προβλήματα, ελπίζει, υποβάλλεται σε θεραπείες και περιμένει έναν πραγματικό κηδεμόνα. Επικοινωνία: 6932297236 και Jennie@prostatevo.org. Διαβάστε όλη την ιστορία της εδώ


ΠΡΟ.ΣΤ.Α.ΤΕ.Υ.Ω  ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Αρ. Πρωτοδικείου 2096/2012






ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ


O Άργος είναι ίσως ένα από τα πιο γνωστά αδέσποτα που προωθούνται στο διαδίκτυο για υιοθεσία. Το 2010 βρέθηκε σε κατάσταση ασιτίας, δεμένος σε μια πολύ κοντή αλυσίδα. Έτσι τον «φρόντιζαν» οι ιδιοκτήτες του. Έπειτα από παρέμβαση εισαγγελέα το ζώο αφαιρέθηκε από τους ανθρώπους που τον κακομεταχειρίζονταν. Σήμερα, παρά τις χιλιάδες κοινοποιήσεις της ιστορίας του παραμένει ακόμα στα αζήτητα. Στα αζήτητα 4 ολόκληρα χρόνια μετά! Όταν βρέθηκε ήταν ήδη 6 ετών. Δεν έχει δικαίωμα άραγε να περάσει με αγάπη τα τελευταία χρόνια της ζωής του; Επικοινωνία:6949647629. Ολόκληρη η ιστορία εδώ!


Αριθμός microchip: 300098100016427


Η Μυρτούλα είναι μια γλυκιά και εύθραυστη γατούλα με κάποιες ιδιαιτερότητες και ανάγκες. Βρέθηκε τον περασμένο Δεκαπενταύγουστο σε πολύ άσχημη κατάσταση στην Άνδρο. Φαινόταν σα λουσμένη με λάσπη, τα πόδια της, η ουρά της και γενικά το σωματάκι της ήταν πολύ βρώμικο. Είχε σιελόρροια που έφτανε μέχρι κάτω και το σαγόνι της έτρεμε εξαιτίας νευρόπονου. Στις αρχές του Σεπτέμβρη μεταφέρθηκε στην Αθήνα, σε σπίτι εθελόντριας όπου και μένει μέχρι και σήμερα. Η ιδιαίτερη αυτή γάτα είναι περίπου 6 ετών, στειρωμένη, με χρόνια στοματίτιδα, από τις χειρότερες μορφές. Θα χρειάζεται εφόρου ζωής κορτιζόνη, είτε σε χάπι στην τροφή, είτε ενέσιμη ενίοτε στο γιατρό που μπορεί να διαρκεί μέχρι και μήνα. Η άκρως απαραίτητη κορτιζόνη, ενδέχεται να της προκαλέσει αργά ή γρήγορα διαβήτη, άρα πρέπει να τρώει μόνο τροφή για διαβητικές γάτες. Ζητείται ένας άνθρωπος με μεγάλη καρδιά και υπομονή να βάλει τη Μυρτώ στη ζωή του, ώστε να έχει μια ποιοτική ζώη μέχρι το τέλος. Δεν είναι το ζωάκι που 100% θα παίξει, θα είναι χαρωπό και θα κάνει αγκαλίτσες. Είναι το ζωάκι που υποφέρει πολύ και παρ’όλα αυτά θέλει πολύ να ζήσει, έχοντας «παραμερίσει» τον πόνο ώστε να συνεχίσει να τρώει.
Θα δοθεί με συμβόλαιο υιοθεσίας. Επικοινωνία: 6950612938. Διαβάστε περισσότερα εδώ







Ο «Λάκης» περιφερόταν ταλαιπωρημένος και άρρωστος στη Στύψη Λέσβου Κουβαλούσε έναν τεράστιο όγκο με υγρό που ήταν τόσο μεγάλος που περιείχε και έναν από τους όρχεις του. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση κατά την οποία αφαιρέθηκε η κύστη με το υγρό και οι δύο όρχεις. Τώρα πλέον αναρρώνει και ψάχνει για ένα σπίτι που θα τον αγαπούν και θα τον φροντίζουν, ώστε οι στιγμές της κακοποίησης που πέρασε να είναι για πάντα παρελθόν. Επικοινωνία:kivotosmitilini@gmail.com
Διαβάστε λεπτομέρειες εδώ


ΣΩΜΑΤΕΙΟ: ΚΙΒΩΤΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΑΡ. ΣΥΣΤ.:65/2008




Η Ευτυχία ήταν ένα από τα καταδικασμένα σε θάνατο ζώα σε κάποιο καταφύγιο της Ρουμανίας. Περίμενε απλά τη σειρά της να εκτελεστεί! Το θαύμα όμως έγινε και Έλληνες εθελοντές την έσωσαν, αυτήν και το κουτάβι της. Η Ευτυχία και ο Brave αναζητούν μια ένα σπιτικό για να πάψουν αυτά τα μάτια να είναι πια τρομαγμένα και θλιμμένα...
Επικοινωνία: 6972297146
Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ


Αριθμός τσιπ: 900096000034640






Η Δάφνη είναι μια ταλαιπωρημένη και ταυτόχρονα άτυχη σκυλίτσα. Την πέταξαν κάποιοι από ένα αυτοκίνητο μέσα σε ένα δρόμο του Γέρακα. Ήταν μια από εκείνες τις «βόλτες» που ποτέ δεν οδηγούν πίσω στο σπίτι. Η Δάφνη δεν ήταν ως τότε αδέσποτο, δεν ήξερε από το δρόμο και είχε τρομάξει πολύ! Εθελοντές του Δήμου Παλλήνης την εντόπισαν και μεταφέρθηκε στην Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία, με την οποία συνεργαζόταν ο Δήμος εκείνη την περίοδο. Ζούσε ένα χρόνο σε κλουβί και παρόλο που ήταν ένα υγιές και όμορφο ζώο κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για αυτήν. Η συνεργασία του Δήμου με την Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία σταμάτησε και τα ζώα επανατοποθετήθηκαν (πετάχτηκαν στο δρόμο). Δυο εθελόντριες που τη φρόντιζαν την έψαχναν παντού και αφού βρέθηκε η μία την πήρε σπίτι και ξεκίνησαν πάλι οι προσπάθειες για την υιοθεσία της. Λίγο καιρό μετά υιοθετήθηκε, όμως το έσκασε από την αυλή την επόμενη μέρα και βρέθηκε σε μια παραλία 10 χλμ μακρυά. Αυτή τη στιγμή αναζητά ένα ασφαλές λιμάνι...
Επικοινωνία: 6936031533 Βάνυ η στο email : adespota.anattiki@gmail.com
Για λεπτομέρειες πατήστε εδώ


Αριθμός Μικροτσίπ: 900182000053858



Όλα αυτά τα πλάσματα εκείνο που χρειάζονται είναι Αγάπη και η Αγάπη είναι «μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει» (πηγή:wikipedia), όπως κάποτε είχε γράψει ο Απόστολος Παύλος στον Ύμνο της Αγάπης, και σίγουρα ήξερε περισσότερα από εμάς για το πως η Αγάπη μεταμορφώνει.  Ας γίνουμε εμείς με το θαύμα για αυτά τα πλάσματα με την Αγάπη που θα προσφέρουμε!