Δείτε από το 59:20 και μετά

«Επιδοτούμενη» ζωή εκάναν τόσα χρόνια οι νησιώτες σύμφωνα με την κ. Τσαπανίδου. Τι ανάγκη έχουν για μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ; Που είναι οι προσφυγικές ροές; Για ακόμη μια φορά η συγκεκριμένη «δημοσιογράφος»  αποφάσισε να πει τη γνώμη της καθώς συνομιλούσε με τον Περιφερειάρχη νοτίου Αιγαίου κ. Χατζημάρκο. Θέλω να πιστεύω πως μίλησε η άγνοια και πως δεν υπήρξε σκοπιμότητα πίσω από τα συγκεκριμένα σχόλια… Όπως και να έχει κυρίως λόγω της ιδιότητας της και επειδή δυστυχώς πολλοί διαμορφώνουν γνώμη με βάση τα λεγόμενα της θα έπρεπε να ξέρει τα ακόλουθα:


1) Στην «πλούσια» Ρόδο η ζωή είναι ακριβή. Ο ντόπιος είναι αναγκασμένος να αγοράσει τη βενζίνη από 1,58 έως και 1,769 ευρώ το λίτρο. Και φυσικά στον ντόπιο η βενζίνη είναι απολύτως απαραίτητη καθώς εκεί δεν υπάρχει μετρό σαν εναλλακτική λύση και δεν υπάρχει τακτική αστική και υπεραστική συγκοινωνία, αλλά και οι τιμές των εισιτηρίων απαγορευτικές για καθημερινές μετακινήσεις. Αλίμονο στον ντόπιο που θέλει να επιστρέψει στο σπίτι του από την εργασία του μετά τις 10 το βράδυ. Συγκοινωνία δεν υπάρχει στα περισσότερα σημεία πλην των ταξί… Ο ντόπιος που «δεν έχει τόση μεγάλη ανάγκη τα καύσιμα» κατά τα λεγόμενα της κυρίας, δεν είναι απλώς απομονωμένος επάνω σε ένα κομμάτι γης στη μέση του Αιγαίου, δεν μπορεί να μετακινηθεί με ευκολία ούτε επάνω σε αυτό…
2) Οι καιρικές συνθήκες επίσης είναι τέτοιες που απομονώνουν το «πλούσιο» νησί αυτό από την υπόλοιπη Ελλάδα. Ο άνεμος και η βροχή είναι τα χαρακτηριστικά του χειμώνα στο Αιγαίο. Τον άνεμο που καθιστά απαγορευτική οποιαδήποτε μετακίνηση είτε με αεροπλάνο είτε με πλοίο από και προς το νησί διαδέχεται σχεδόν πάντα η βροχή, και όχι μερικές σταγόνες νερού που πέφτουν με χαριτωμένο τρόπο από τον ουρανό, αλλά μερικοί τόνοι νερού που συχνά πυκνά ευθύνονται για θανάτους και για καταστροφή περιουσιών. Ειδικά μετά το Νοέμβριο του 2013 όπου 4 άτομα πέθαναν εξαιτίας των πλημμυρών και περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ ήταν το κόστος από τις ζημιές σε σπίτια και καταστήματα, η ζωή στο νησί δεν είναι πια η ίδια… Οι μνήμες ακόμα είναι νωπές και σαν φαντάσματα ξυπνούν μόλις έρχεται η μπόρα...
3) Στην «πλούσια» Ρόδο όταν ο καιρός δεν είναι σύμμαχος των ντόπιων ακόμη και είδη πρώτης ανάγκης απουσιάζουν από τα ράφια.  Το ίδιο συμβαίνει και στην «πλούσια» Κάρπαθο που και αυτή εξαιρέθηκε από τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ.
4) Στην πλούσια Ρόδο το γάλα το αγοράζεις από 1,10 έως και 1,60 ευρώ το λίτρο. Στα μεγάλα αστικά κέντρα μπορείς να βρεις γάλα και από 0,86 λεπτά του ευρώ το λίτρο. Μια φραντζόλα ψωμί κοστίζει 1 ευρώ. Στα μεγάλα αστικά κέντρα θα μπορούσες να βρεις και ψωμί από 0,60 λεπτά του ευρώ. Όταν τα προϊόντα και οι πρώτες ύλες φτάνουν στο νησί με το πλοίο και όχι οδικώς όπως στην ηπειρωτική Ελλάδα, καταλήγουν να είναι και ακριβότερα. Πως άραγε μπορεί η νησιωτική Ελλάδα να αντέξει και αυτήν την αύξηση του ΦΠΑ;
5) Αλίμονο σου αν αρρωστήσεις και είσαι σε νησί… Η «πλούσια» Κάρπαθος που εξαιρέθηκε από τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ δεν έχει καν νοσοκομείο… Και η Ρόδος έχει ένα νοσοκομείο που πρακτικά καλείται να εξυπηρετήσει όλα τα Δωδεκάνησα, και σε όσες περιπτώσεις αδυνατεί οι ασθενείς μεταφέρονται στην Κρήτη ή την Αθήνα. Σε κάποιες περιπτώσεις η ζωή των ανθρώπων που ζουν στα νησιά κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή…



Πολλά θα μπορούσα να γράψω, η λίστα μου θα μπορούσε να είναι κυριολεκτικά ατελείωτη. Η πραγματικότητα είναι βέβαια πως όσοι κατηγορούν εκ του ασφαλούς τους νησιώτες πως ζουν μια εύκολη ζωή δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στους τόπους των διακοπών τους το χειμώνα, όταν μένουνε μόνοι τους, ξεχασμένοι από την πολιτεία. Όταν τα λαμπερά φώτα τον ξενοδοχείων σβήνουν μαζί με το χαμόγελο των ντόπιων που είναι πρόθυμοι να σας κάνουν να ζήσετε τις διακοπές που ονειρευτήκατε, έρχεται η σκληρή πραγματικότητα της απομόνωσης στην άκρη της Ελλάδας και στην άκρη του Αιγαίου… Τα σχόλια είναι πάντα εύκολα όταν διατυπώνονται εκ του ασφαλούς…